Fono de la ludo - Revision history

EchoMan at 13:43, 29 December 2010

2010-12-29T13:43:12Z

Simono at 00:52, 26 April 2008

2008-04-26T00:52:58Z

Simono at 00:48, 26 April 2008

2008-04-26T00:48:41Z

Simono at 00:47, 26 April 2008

2008-04-26T00:47:58Z

Simono at 00:32, 25 April 2008

2008-04-25T00:32:32Z

Simono at 00:25, 25 April 2008

2008-04-25T00:25:32Z

Simono at 00:21, 25 April 2008

2008-04-25T00:21:42Z

Simono at 23:33, 24 April 2008

2008-04-24T23:33:34Z

Simono at 23:27, 24 April 2008

2008-04-24T23:27:21Z

Simono at 23:26, 24 April 2008

2008-04-24T23:26:15Z

← Older revision		Revision as of 13:43, 29 December 2010
Line 1:		Line 1:
−	{{eo:~~en-ligo\|Game Background~~}}	+	{{InterwikiLink:GameBackground}}
	{{eo:ĉefpaĝo}}		{{eo:ĉefpaĝo}}

@@ Line 2: / Line 2: @@
 {{eo:ĉefpaĝo}}
-Verkis Jos Elkink, Dublino, 23a de oktobro, 2003
+Verkis Jos Elkink, Dublino, la 23an de oktobro, 2003
 Tradukis [[User Talk:Simono|Simono]]
@@ Line 21: / Line 21: @@
 Intertempe, mi ĵus komencis ludi enretan Startrek-bazitan rolludon, en kiu ludantoj ludas verkante malgrandajn partojn de la rakonto, tiujn partojn kiuj engaĝas ilian propran rolulon. Kvankam tio estis bonege, ĝi mankis multon de la unikaj trajtoj de la Lego-o, sed ĝi ja helpis min elpensi alternativan sistemon. Mi volis ke ludantoj estu pli limigitaj de sia ĉirkaŭaĵo (se oni volis ludi Startrek-an heroon, oni nur devis skribi ke oni estas heroo ... se oni volis esti Lego-a heroo, oni devis esti iome ruza), kaj ludo en kiu la ludantoj disvolvas sian ĉirkaŭaĵon. Do, tio kion mi faris estis la jeno: mi faris surpaperan mapon por difini la mondon; mi petis ke ludantoj nure skribu la agoj de siaj roluloj, sed ili ne povu skribi la rezultojn &ndash; mi sciigos ilin pri la rezultoj; ke ili sendu siajn tekstojn al mi, kaj mi respondos skribante la rezulton. Ekzemple, se rolulo A parolas al rolulo B, mi skribus al rolulo B: "Rolulo A diras ...". Alivorte, ĉiu unuopa ago devis pasi tra miaj manoj. Mi komencis kun ĉirkaŭ tri ludantoj, kaj daŭris tiamaniere dum kelkaj semajnoj, kaj poste decidis ke tiu sistemo tute ne funkciis, kaj mi ĉesis. Ĝi postulis tro de la ludestro. Tiel estis la mallonga vivo de Kantr I (nomita simple Kantr, kompreneble).
-Tiam, mi malkovris PHP-on kaj mySQL-on, kaj mi ĵus havis novan interretan konekton ĉe mi, kiu ebligis min starigi mian propran servilon, kaj rulu ludon de tie. Post ĉirkaŭ du semajnoj, mi finverkis la bazan ludon, kaj komencis malfermi ĝin. Unue nur mi, kaj poste unu aŭ du novaj ludantoj, kiujn mi jam konis, ke iom post iom novaj ludantoj komencis trovi ĝin en la reto, kaj ekvizitis ĝin. Nuntempe, tiu ludo &ndash; pri kiu vi povas trovi pliajn detalojn en ĝia retpaĝaro &ndash; estas rulinte ekde pli ol du jaroj. La programkodaron oni kreskigis dum ĉiu tiu tempo, kaj la dluda administrada skipo pligrandigis de nur mi al plena stabo de ĉirkaŭ 20 homoj, disigataj en kelkaj fakoj, kiuj fortege laboras ruladante la ludon, kiu nun havas ĉirkaŭ 500 ludantojn kaj 2400 rolulojn. Tiu ĉi ludo, nomita Cantr II (Kantr-2), havas kontinuan tempolinion ekde la komenco, kiu devas esti daŭrigota en la novan version. Kantr-2 versio 2.0 estos plena anstataŭo de la programkodaro malantaŭ la ludo, kaj sia interfaco, sed ne de la ludo mem. Ludantoj, roluloj, kaj stabanoj estos transigataj al la nova ludo, kiam ĝi malfermos. Mi nun preterpasos detalojn de tiu ludo, ĉar ili ekaperos en multaj tekstoj kaj diskutadoj sur tiu paĝo, kaj ĉar oni povas prilegi ĝin sur ĝia retejo, Cantr, aŭ oni povas tutsimple ludi la ludon.
+Tiam, mi malkovris PHP-on kaj mySQL-on, kaj mi ĵus havis novan interretan konekton ĉe mi, kiu ebligis min starigi mian propran servilon, kaj rulu ludon de tie. Post ĉirkaŭ du semajnoj, mi finverkis la bazan ludon, kaj komencis malfermi ĝin. Unue nur mi, kaj poste unu aŭ du novaj ludantoj, kiujn mi jam konis, kaj iom post iom novaj ludantoj komencis trovi ĝin en la reto, kaj ekvizitis ĝin. Nuntempe, tiu ludo &ndash; pri kiu vi povas trovi pliajn detalojn en ĝia retpaĝaro &ndash; estas rulinte ekde pli ol du jaroj. La programkodaron oni kreskigis dum ĉiu tiu tempo, kaj la luda administrada skipo pligrandigis de nur mi al plena stabo de ĉirkaŭ 20 homoj, disigataj en kelkajn fakojn, kiuj fortege laboras ruladante la ludon, kiu nun havas ĉirkaŭ 500 ludantojn kaj 2400 rolulojn. Tiu ĉi ludo, nomita Cantr II (Kantr-2), havas kontinuan tempolinion ekde la komenco, kiu devas esti daŭrigota en la novan version. Kantr-2 versio 2.0 estos plena anstataŭo de la programkodaro malantaŭ la ludo, kaj ĝia interfaco, sed ne de la ludo mem. Ludantoj, roluloj, kaj stabanoj estos transigataj al la nova ludo, kiam ĝi malfermos. Mi nun preterpasos detalojn de tiu ludo, ĉar ili ekaperos en multaj tekstoj kaj diskutadoj sur tiu paĝo, kaj ĉar oni povas prilegi ĝin sur ĝia retejo, Cantr, aŭ oni povas tutsimple ludi la ludon.
-Jos Elkink, Dublino, la 23-an de Oktobro, 2003
+Jos Elkink, Dublino, la 23an de Oktobro, 2003
 [[Category:Esperanto]]

@@ Line 21: / Line 21: @@
 Intertempe, mi ĵus komencis ludi enretan Startrek-bazitan rolludon, en kiu ludantoj ludas verkante malgrandajn partojn de la rakonto, tiujn partojn kiuj engaĝas ilian propran rolulon. Kvankam tio estis bonege, ĝi mankis multon de la unikaj trajtoj de la Lego-o, sed ĝi ja helpis min elpensi alternativan sistemon. Mi volis ke ludantoj estu pli limigitaj de sia ĉirkaŭaĵo (se oni volis ludi Startrek-an heroon, oni nur devis skribi ke oni estas heroo ... se oni volis esti Lego-a heroo, oni devis esti iome ruza), kaj ludo en kiu la ludantoj disvolvas sian ĉirkaŭaĵon. Do, tio kion mi faris estis la jeno: mi faris surpaperan mapon por difini la mondon; mi petis ke ludantoj nure skribu la agoj de siaj roluloj, sed ili ne povu skribi la rezultojn &ndash; mi sciigos ilin pri la rezultoj; ke ili sendu siajn tekstojn al mi, kaj mi respondos skribante la rezulton. Ekzemple, se rolulo A parolas al rolulo B, mi skribus al rolulo B: "Rolulo A diras ...". Alivorte, ĉiu unuopa ago devis pasi tra miaj manoj. Mi komencis kun ĉirkaŭ tri ludantoj, kaj daŭris tiamaniere dum kelkaj semajnoj, kaj poste decidis ke tiu sistemo tute ne funkciis, kaj mi ĉesis. Ĝi postulis tro de la ludestro. Tiel estis la mallonga vivo de Kantr I (nomita simple Kantr, kompreneble).
-Tiam, mi malkovris PHP-on kaj mySQL-on, kaj mi ĵus havis novan interretan konekton ĉe mi, kiu ebligis min starigi mian propran servilo, kaj rulu ludon de tie. Post ĉirkaŭ du semajnoj, mi finverkis la bazan ludon, kaj komencis malfermi ĝin. Unue nur mi, kaj poste unu aŭ du novaj ludantoj, kiujn mi jam konis, ke iom post iom novaj ludantoj komencis trovi ĝin en la reto, kaj ekvizitis ĝin. Nuntempe, tiu ludo &ndash; pri kiu vi povas trovi pliajn detalojn en ĝia retpaĝaro &ndash; estas rulinte ekde pli ol du jaroj. La programkodaron oni kreskigis dum ĉiu tiu tempo, kaj la dluda administrada skipo pligrandigis de nur mi al plena stabo de ĉirkaŭ 20 homoj, disigataj en kelkaj fakoj, kiuj fortege laboras ruladante la ludon, kiu nun havas ĉirkaŭ 500 ludantojn kaj 2400 rolulojn. Tiu ĉi ludo, nomita Cantr II (Kantr-2), havas kontinuan tempolinion ekde la komenco, kiu devas esti daŭrigota en la novan version. Kantr-2 versio 2.0 estos plena anstataŭo de la programkodaro malantaŭ la ludo, kaj sia interfaco, sed ne de la ludo mem. Ludantoj, roluloj, kaj stabanoj estos transigataj al la nova ludo, kiam ĝi malfermos. Mi nun preterpasos detalojn de tiu ludo, ĉar ili ekaperos en multaj tekstoj kaj diskutadoj sur tiu paĝo, kaj ĉar oni povas prilegi ĝin sur ĝia retejo, Cantr, aŭ oni povas tutsimple ludi la ludon.
+Tiam, mi malkovris PHP-on kaj mySQL-on, kaj mi ĵus havis novan interretan konekton ĉe mi, kiu ebligis min starigi mian propran servilon, kaj rulu ludon de tie. Post ĉirkaŭ du semajnoj, mi finverkis la bazan ludon, kaj komencis malfermi ĝin. Unue nur mi, kaj poste unu aŭ du novaj ludantoj, kiujn mi jam konis, ke iom post iom novaj ludantoj komencis trovi ĝin en la reto, kaj ekvizitis ĝin. Nuntempe, tiu ludo &ndash; pri kiu vi povas trovi pliajn detalojn en ĝia retpaĝaro &ndash; estas rulinte ekde pli ol du jaroj. La programkodaron oni kreskigis dum ĉiu tiu tempo, kaj la dluda administrada skipo pligrandigis de nur mi al plena stabo de ĉirkaŭ 20 homoj, disigataj en kelkaj fakoj, kiuj fortege laboras ruladante la ludon, kiu nun havas ĉirkaŭ 500 ludantojn kaj 2400 rolulojn. Tiu ĉi ludo, nomita Cantr II (Kantr-2), havas kontinuan tempolinion ekde la komenco, kiu devas esti daŭrigota en la novan version. Kantr-2 versio 2.0 estos plena anstataŭo de la programkodaro malantaŭ la ludo, kaj sia interfaco, sed ne de la ludo mem. Ludantoj, roluloj, kaj stabanoj estos transigataj al la nova ludo, kiam ĝi malfermos. Mi nun preterpasos detalojn de tiu ludo, ĉar ili ekaperos en multaj tekstoj kaj diskutadoj sur tiu paĝo, kaj ĉar oni povas prilegi ĝin sur ĝia retejo, Cantr, aŭ oni povas tutsimple ludi la ludon.
 Jos Elkink, Dublino, la 23-an de Oktobro, 2003
 [[Category:Esperanto]]

@@ Line 20: / Line 20: @@
 Intertempe, mi ĵus komencis ludi enretan Startrek-bazitan rolludon, en kiu ludantoj ludas verkante malgrandajn partojn de la rakonto, tiujn partojn kiuj engaĝas ilian propran rolulon. Kvankam tio estis bonege, ĝi mankis multon de la unikaj trajtoj de la Lego-o, sed ĝi ja helpis min elpensi alternativan sistemon. Mi volis ke ludantoj estu pli limigitaj de sia ĉirkaŭaĵo (se oni volis ludi Startrek-an heroon, oni nur devis skribi ke oni estas heroo ... se oni volis esti Lego-a heroo, oni devis esti iome ruza), kaj ludo en kiu la ludantoj disvolvas sian ĉirkaŭaĵon. Do, tio kion mi faris estis la jeno: mi faris surpaperan mapon por difini la mondon; mi petis ke ludantoj nure skribu la agoj de siaj roluloj, sed ili ne povu skribi la rezultojn &ndash; mi sciigos ilin pri la rezultoj; ke ili sendu siajn tekstojn al mi, kaj mi respondos skribante la rezulton. Ekzemple, se rolulo A parolas al rolulo B, mi skribus al rolulo B: "Rolulo A diras ...". Alivorte, ĉiu unuopa ago devis pasi tra miaj manoj. Mi komencis kun ĉirkaŭ tri ludantoj, kaj daŭris tiamaniere dum kelkaj semajnoj, kaj poste decidis ke tiu sistemo tute ne funkciis, kaj mi ĉesis. Ĝi postulis tro de la ludestro. Tiel estis la mallonga vivo de Kantr I (nomita simple Kantr, kompreneble).
-Then, I discovered PHP and mySQL, and I just had a new internet connection at home, making it possible to set up my own server and run a game from there. In about two weeks I wrote the basic game and started opening it up. First just myself, then one or two new players that I already knew, and then gradually new players started to find it on the web and dropped in. Now, this game - about which you can find more details on its website - has been running for over two years. The code has been added to all this time, and the game administration has grown from being just me to a full staff of about 20 people, divided in a number of departments, that work hard to keep the game, with now about 500 players and 2400 characters, running. This game, named Cantr II, has a continuous timeline from the start, which has to be continued into the new version. Cantr II 2.0 will be a complete replacement of the code behind the game, and the interface, but not of the game itself. Players, characters, and staff will be transferred to the new game, once it's opened. I will now leave out details of this game, as it will come up in numerous texts and discussions on this page, and because one can read about it on their site, Cantr, or one can simply play the game.
+Tiam, mi malkovris PHP-on kaj mySQL-on, kaj mi ĵus havis novan interretan konekton ĉe mi, kiu ebligis min starigi mian propran servilo, kaj rulu ludon de tie. Post ĉirkaŭ du semajnoj, mi finverkis la bazan ludon, kaj komencis malfermi ĝin. Unue nur mi, kaj poste unu aŭ du novaj ludantoj, kiujn mi jam konis, ke iom post iom novaj ludantoj komencis trovi ĝin en la reto, kaj ekvizitis ĝin. Nuntempe, tiu ludo &ndash; pri kiu vi povas trovi pliajn detalojn en ĝia retpaĝaro &ndash; estas rulinte ekde pli ol du jaroj. La programkodaron oni kreskigis dum ĉiu tiu tempo, kaj la dluda administrada skipo pligrandigis de nur mi al plena stabo de ĉirkaŭ 20 homoj, disigataj en kelkaj fakoj, kiuj fortege laboras ruladante la ludon, kiu nun havas ĉirkaŭ 500 ludantojn kaj 2400 rolulojn. Tiu ĉi ludo, nomita Cantr II (Kantr-2), havas kontinuan tempolinion ekde la komenco, kiu devas esti daŭrigota en la novan version. Kantr-2 versio 2.0 estos plena anstataŭo de la programkodaro malantaŭ la ludo, kaj sia interfaco, sed ne de la ludo mem. Ludantoj, roluloj, kaj stabanoj estos transigataj al la nova ludo, kiam ĝi malfermos. Mi nun preterpasos detalojn de tiu ludo, ĉar ili ekaperos en multaj tekstoj kaj diskutadoj sur tiu paĝo, kaj ĉar oni povas prilegi ĝin sur ĝia retejo, Cantr, aŭ oni povas tutsimple ludi la ludon.
-Jos Elkink, Dublin, October 23, 2003
+Jos Elkink, Dublino, la 23-an de Oktobro, 2003
-<big><big>'''Verko daŭrota'''</big></big>
+[[Category:Esperanto]]

@@ Line 19: / Line 19: @@
 Pro tiuj problemoj, mi komencis serĉi anstataŭon de la Lego-a ludo. Nia ludo estis unika, pro tio, ke ni povis ludi ĉiujn partojn de plena socio - registaro, bankistoj, homoj de aferoj, krimuloj, armegeneraloj, ktp. &ndash; kaj pro tio, ke ni eksperimentis kun malsamaj tipoj de registaraj organizoj &ndash; demokracio, diktaturo, anarkio, monarkio. Ĉiun ekkonstruis ni, kaj ni povis partopreni ĉiun, kio faris el ĝi tre ekscitan ludon. Ni povis ludi ĉiajn tiajn rolojn, kiujn oni ne povas &ndash; almenaŭ samtempe &ndash; ludi en reala vivo. La solvo pri la limigita nombro da brikoj ŝajne estis programi la mondon komputile; la solvo pri la manko de ludantoj kaj la fiksita loko ŝajne esti la interreto. Sekve, mi komencis pripensi interretan version de la ludo.
-Intertempe, mi ĵus komencis ludi enretan Startrek-bazitan rolludon, en kiu ludantoj ludas verkante malgrandajn partojn de la rakonto, tiuj partoj kiuj engaĝas ilian propran rolulon. Kvankam tio estis bonege, ĝi mankis multon de la unikaj trajtoj de la Lego-o, sed ĝi ja helpis min elpensi alternativan sistemon. Mi volis ke ludantoj estu pli limigitaj de sia ĉirkaŭaĵo (se vi volis ludi Startrek-an heroon, vi nur devis skribi ke vi estas heroo ... se vi volis esti Lego-a heroo, vi devis esti iome ruza), kaj ludo en kiu laludantoj disvolvas sian ĉirkaŭaĵon. Do, tio kion mi faris estis la jena: mi faris surpaperan mapon por difini la mondon; mi petis ke ludantoj nure skribu la agoj de siaj roluloj, sed ili ne povu skribi la rezultojn &ndash; mi sciigos ilin pri la rezultoj; ke ili sendu siajn tekstojn al mi, kaj mi respondos skribante la rezulton. Ekzemple, se rolulo A parolas al rolulo B, mi skribus al rolulo B: "Rolulo A diras ...". Alivorte, ĉiu unuopa ago devis pasi tra miaj manoj. Mi komencis kun preskaŭ tri ludantoj, kaj daŭris tiamaniere dum kelkaj semanoj, kaj poste decidis ke tiu sistemo tute ne funkciis, kaj mi ĉesis. Ĝi postulis tro de la ludestro. Tiel estis la mallonga vivo de Kantr I (nomita simple Kantr, kompreneble).
+Intertempe, mi ĵus komencis ludi enretan Startrek-bazitan rolludon, en kiu ludantoj ludas verkante malgrandajn partojn de la rakonto, tiujn partojn kiuj engaĝas ilian propran rolulon. Kvankam tio estis bonege, ĝi mankis multon de la unikaj trajtoj de la Lego-o, sed ĝi ja helpis min elpensi alternativan sistemon. Mi volis ke ludantoj estu pli limigitaj de sia ĉirkaŭaĵo (se oni volis ludi Startrek-an heroon, oni nur devis skribi ke oni estas heroo ... se oni volis esti Lego-a heroo, oni devis esti iome ruza), kaj ludo en kiu la ludantoj disvolvas sian ĉirkaŭaĵon. Do, tio kion mi faris estis la jeno: mi faris surpaperan mapon por difini la mondon; mi petis ke ludantoj nure skribu la agoj de siaj roluloj, sed ili ne povu skribi la rezultojn &ndash; mi sciigos ilin pri la rezultoj; ke ili sendu siajn tekstojn al mi, kaj mi respondos skribante la rezulton. Ekzemple, se rolulo A parolas al rolulo B, mi skribus al rolulo B: "Rolulo A diras ...". Alivorte, ĉiu unuopa ago devis pasi tra miaj manoj. Mi komencis kun ĉirkaŭ tri ludantoj, kaj daŭris tiamaniere dum kelkaj semajnoj, kaj poste decidis ke tiu sistemo tute ne funkciis, kaj mi ĉesis. Ĝi postulis tro de la ludestro. Tiel estis la mallonga vivo de Kantr I (nomita simple Kantr, kompreneble).
 <!--

@@ Line 17: / Line 17: @@
 Tamen, la ludo ankaŭ havis problemojn. Ni ludadis ĉirkaŭ 150 aŭ 200 rolulojn, kun nur tri aŭ kvar ludantoj, kio malfaciligis ke ni ludu ilin vere kiel unuopajn rolulujn kun unuopaj celoj - kio estis grava regulo kiun ni ĉiam aplikis. Neniam oni estis permesata ludi siajn rolulojn kiel simplan grupon, ĉar ribelado, ktp. iĝus multe tro facila tiamaniere. Tio estas tio kion nuntempe ni nomas la "ĉefa regulo" en la lasta versio de Kantr II. Ĉar ni havis tiom malmultajn ludantojn, iĝis malfacile ludi la rolulojn sufiĉe vigle. Pro tio, ni bezonis pli da ludantoj - sed kiel trovi iujn ajn aliajn ludantojn, altlernejaĝajn, kiuj volus partigi sian sabaton kun ni, ludante Lego-on? Alia problemo estis, ke la Lego-aj briketoj estis limigitaj kvante. Pro tio, post uzinte ĉiujn briketojn por konstruaĵoj kaj veturiloj, ktp, iĝis tre malfacile progresi plue, kaj la tuta fabrikada parto de la ekonomio ne ekzistis. La tuta ekonomio estis servo-sektora, tutsimple. Trie, ju pli ni progresis en niaj realaj vivoj, ju pli iĝis pli kaj pli malfacile renkonti nin regule ĉe tiu unu loko por ludi, do finfine ni ludadis nur po unu fojo je ĉiuj kelkaj monatoj, kio rezultis ke plia progreso en la ludo estas ege malrapida, kaj ni preskaŭ ekforgesis, kiuj estis niaj propraj roluloj, kaj kion ili nomis sin.
-Pro tiuj problemoj, mi komencis serĉi anstataŭon de la Lego-a ludo. Nia ludo estis unika, pro tio, ke ni povis ludi ĉiujn partojn de plena socio - registaro, bankistoj, homoj de aferoj, krimuloj, armegeneraloj, ktp. &ndash; kaj pro tio, ke ni eksperimentis kun malsamaj tipoj de registaraj organizoj &ndash; demokracio, diktaturo, anarkio, monarkio. Ĉiun ekkonstruis ni, kaj ni povis partopreni ĉiun, kio faris el ĝi tre ekscitan ludon. Ni povis ludi ĉiajn tiajn rolojn, kiujn oni ne povas &ndashm almenaŭ samtempe &ndash; ludi en reala vivo. La solvo pri la limigita nombro da brikoj ŝajne estis programi la mondon komputile; la solvo pri la manko de ludantoj kaj la fiksita loko ŝajne esti la interreto. Sekve, mi komencis pripensi interretan version de la ludo.
+Pro tiuj problemoj, mi komencis serĉi anstataŭon de la Lego-a ludo. Nia ludo estis unika, pro tio, ke ni povis ludi ĉiujn partojn de plena socio - registaro, bankistoj, homoj de aferoj, krimuloj, armegeneraloj, ktp. &ndash; kaj pro tio, ke ni eksperimentis kun malsamaj tipoj de registaraj organizoj &ndash; demokracio, diktaturo, anarkio, monarkio. Ĉiun ekkonstruis ni, kaj ni povis partopreni ĉiun, kio faris el ĝi tre ekscitan ludon. Ni povis ludi ĉiajn tiajn rolojn, kiujn oni ne povas &ndash; almenaŭ samtempe &ndash; ludi en reala vivo. La solvo pri la limigita nombro da brikoj ŝajne estis programi la mondon komputile; la solvo pri la manko de ludantoj kaj la fiksita loko ŝajne esti la interreto. Sekve, mi komencis pripensi interretan version de la ludo.
 <!--

@@ Line 15: / Line 15: @@
 la vera mondo, nia ludo disvolviĝis en kompleksan socion, kun pluraj malsamaj urboj kaj registaroj, kaj ankaŭ vasta vario da firmaoj, ĵurnaloj, bibliotekoj, ktp. ktp.  Nia administrado okupis tiom da spaco kiel la Lego-o mem.  La stakojn de biletoj ni anstataŭigis de bankaj programoj, kiujn ni mem disvolvis en Paskalo, uzataj de kelkaj malsamaj bankoj.  Internaciaj rilatoj - inter la urboj - negoca disvolvado, aferoj de spionado, revolucioj, politikoj pri socia sekureco, policaj esploradoj, krimo, &hellip; ĉiuj tiuj iĝis parto de nia ludeto.
-Tamen, la ludu ankaŭ havis problemojn. Ni ludadis ĉirkaŭ 150 aŭ 200 rolulojn, kun nur tri aŭ kvar ludantojn, kio malfaciligis ke ni ludu ilin vere kiel unuopajn rolulujn kun unuopaj celoj - kio estis grava regulo kiun ni ĉiam aplikis. Neniam oni estis permesata ludi siajn rolulojn kiel simplan grupon, ĉar ribelado, ktp. iĝus multe tro facila tiamaniere. Tio estas tio kion nuntempe ni nomas la "ĉefa regulo" en la lasta versio de Kantr II. Ĉar ni havis tiom malmultajn ludantojn, iĝis malfacile ludi la rolulojn sufiĉe vigle. Pro tio, ni bezonis pli da ludantoj - sed kiel trovi iujn ajn aliajn ludantojn, altlernejaĝajn, kiuj volus partigi sian sabaton kun ni, ludante Lego-on? Alia problemo estis, ke la Lego-aj briketoj estis limigitaj kvante. Pro tio, post uzinte ĉiujn briketojn por konstruaĵoj kaj veturiloj, ktp, iĝis tre malfacile progresi plue, kaj la tuta fabrikada parto de la ekonomio ne ekzistis. La tuta ekonomio estis servo-sektora, tutsimple. Trie, ju pli ni progresis en niaj realaj vivoj, ju pli iĝis pli kaj pli malfacile renkonti nin regule ĉe tiu unu loko por ludi, do finfine ni ludadis nur po unu fojo je ĉiuj kelkaj monatoj, kio rezultis ke plia progreso en la ludo estas ege malrapida, kaj ni preskaŭ ekforgesis, kiuj estis niaj propraj roluloj, kaj kion ili nomis sin.
+Tamen, la ludo ankaŭ havis problemojn. Ni ludadis ĉirkaŭ 150 aŭ 200 rolulojn, kun nur tri aŭ kvar ludantoj, kio malfaciligis ke ni ludu ilin vere kiel unuopajn rolulujn kun unuopaj celoj - kio estis grava regulo kiun ni ĉiam aplikis. Neniam oni estis permesata ludi siajn rolulojn kiel simplan grupon, ĉar ribelado, ktp. iĝus multe tro facila tiamaniere. Tio estas tio kion nuntempe ni nomas la "ĉefa regulo" en la lasta versio de Kantr II. Ĉar ni havis tiom malmultajn ludantojn, iĝis malfacile ludi la rolulojn sufiĉe vigle. Pro tio, ni bezonis pli da ludantoj - sed kiel trovi iujn ajn aliajn ludantojn, altlernejaĝajn, kiuj volus partigi sian sabaton kun ni, ludante Lego-on? Alia problemo estis, ke la Lego-aj briketoj estis limigitaj kvante. Pro tio, post uzinte ĉiujn briketojn por konstruaĵoj kaj veturiloj, ktp, iĝis tre malfacile progresi plue, kaj la tuta fabrikada parto de la ekonomio ne ekzistis. La tuta ekonomio estis servo-sektora, tutsimple. Trie, ju pli ni progresis en niaj realaj vivoj, ju pli iĝis pli kaj pli malfacile renkonti nin regule ĉe tiu unu loko por ludi, do finfine ni ludadis nur po unu fojo je ĉiuj kelkaj monatoj, kio rezultis ke plia progreso en la ludo estas ege malrapida, kaj ni preskaŭ ekforgesis, kiuj estis niaj propraj roluloj, kaj kion ili nomis sin.
 Pro tiuj problemoj, mi komencis serĉi anstataŭon de la Lego-a ludo. Nia ludo estis unika, pro tio, ke ni povis ludi ĉiujn partojn de plena socio - registaro, bankistoj, homoj de aferoj, krimuloj, armegeneraloj, ktp. &ndash; kaj pro tio, ke ni eksperimentis kun malsamaj tipoj de registaraj organizoj &ndash; demokracio, diktaturo, anarkio, monarkio. Ĉiun ekkonstruis ni, kaj ni povis partopreni ĉiun, kio faris el ĝi tre ekscitan ludon. Ni povis ludi ĉiajn tiajn rolojn, kiujn oni ne povas &ndashm almenaŭ samtempe &ndash; ludi en reala vivo. La solvo pri la limigita nombro da brikoj ŝajne estis programi la mondon komputile; la solvo pri la manko de ludantoj kaj la fiksita loko ŝajne esti la interreto. Sekve, mi komencis pripensi interretan version de la ludo.